Abn logo
Oct 12 2020 @ 00:54AM

పారిపోతున్నాను

Kaakateeya

కోపం లేదు

కొట్లాట లేదు


నేను నేనులా

నిటారుగా నిలబడలేక చీలి

అనేకానేక నేనులుగా


నేను నా ముందు నిలబడలేక

దూదిపింజలా తేలి

తెల్లారి అద్దంలో

ముఖాన్ని చూసుకునే సరికి పిల్లిలా


అసలు ఏమైంది 

చీకటి చెంగు తగలగానే

రంగులు ఎలా మారాయి


మనమేదో మిడిసి పొగరుతో

అనుకుంటాం కానీ

ఒక్కసారి ఉఫ్‌మని ఊదితే

ఆరిపోయిన దీపంలా


నిజంగా మనం తెల్లారి లేచి

ఎన్నెన్నో పాత్రలుగా 

నిర్జీవిస్తుంటాం నిర్లజ్జగా


నా ముందు నిలబడలేక

నేను క్రమంగా తేలిపోతున్నాను

వాన కురవని తెలిమబ్బులా 


నాలుక ఒకటే

ఎన్ని రకాల మాటలు

బతుకు ఒకటే

ఎన్ని నటనలు ఎన్ని ద్వంద్వాలు


పగలంతా వగలుపోయి

తీరా ఇంటికి వచ్చి

నిలువుటద్దం ముందు నిలబడితే 

నేనులా గాక మేకవన్నె పులిలా 


ప్రశ్న నుంచి ప్రజల నుంచి

బాధల నుంచి దహించే దుఃఖాల నుంచి 

నాది గాని వాచకాన్ని

నలుగురికి అప్పచెపుతున్నాను

ప్రతి పింఛన్‌ దగ్గర బాంఛగా 


నేను నా నుంచి

అందనంతగా కొట్టుకుపోయి

గొంతు ఎండి ఎంతకూ దామారక 

ఏమారిన తుంగలా


ట్యాంక్‌బండ్‌ మీంచి

హుస్సేన్‌సాగర్లోకి లేకిగా దూకేది

రైలు పట్టాల మీద దిక్కులేక తల పెట్టేది

పొలంలో పురుగుమందు తాగి సచ్చేది

నేనే నేనే నేనే నేనే


ఎవరు అన్నదీ లేదు

ఎవరు అడిగిందీ కాదు


నేను నా ముందే కాక 

వేరెవరి ముందు ఎదురు పడలేక

మోకాళ్ళ మీద నిలబడి

ఎన్నో నేనులుగా


చొప్పకట్టె నుంచి

ఇస్తార్లు కుట్టే చీపురు పుల్లలుగా చీలి

గోడమీది ట్యూబ్‌లైట్‌ పక్కన

పొంచిఉన్న నంగనాచి బల్లిలా

జూకంటి జగన్నాథం


Advertisement
Advertisement